Małgorzata Kulisiewicz w recenzji dla portalu Film.org.pl chwaliła film za niezwykły sposób opowiadania: „Wyczulenie na szczegół, detal, skupienie uwagi kamery na drobiazgach w połączeniu z wyolbrzymieniem niektórych odgłosów pozwala naśladować odczuwanie świata przez osoby niewidome. Daje nam poczucie, że choć trochę możemy przebywać w ich świecie i wyzwala szczególną empatię”. Agnieszka Gałczyńska odczytywała Imagine jako komentarz do samej magii kina: „świat na ekranie, to przede wszystkim świat wyobraźni. To ona sprawia, że ten film możemy obejrzeć z zamkniętymi oczami…” Tomasz Przybyszewski na łamach portalu Niepełnosprawni.pl podkreślał uniwersalność Imagine: „pytanie, czy ważniejsza jest wolność, czy bezpieczeństwo oraz konstatacja, że z odwagą wiąże się ryzyko, odnoszą się do wielu sfer życia, nie tylko wychowywania osób niewidomych. To w końcu głównie film o uczuciach”. Recenzja w „Kurierze Porannym” kładła również nacisk na suspens filmu: „Sceny zwykłego przejścia przez ulicę, czy szczególnie nocnego spaceru po starym nabrzeżu portowym łapią za gardło lepiej niż wyważanie drzwi przez CBA w Układzie zamkniętym”.