uważali, że właśnie należy ujawnić się prześladowcom.
Struktury władzy Kościoła W okresie poapostolskim kształtowały się struktury organizacyjne głównego nurtu chrześcijaństwa. Kształtowały się też struktury władzy, które na samym początku nosiły wyraźny służebny charakter. Od przełomu I/II wieku znane były trzy struktury władzy (usługiwania) w Kościele: biskup, prezbiter, diakon.
Patriarchaty Tam, gdzie liczba chrześcijan była znaczna, biskupstwa przybierały tytuł patriarchatów, lub stolic apostolskich. W II i III wieku znane już były patriarchaty w Antiochii (patriarcha Antiochii), Aleksandrii (patriarcha Aleksandrii) i Rzymie (papież). Później dołączyły jeszcze patriarchaty w: Konstantynopolu (381, patriarcha Konstantynopola) i Jerozolimie (451, patriarcha Jerozolimy), tworząc tak zwaną Pentarchię: Aleksandria, Antiochia, Jerozolima, Konstantynopol i Rzym. Z czasem rosło znaczenie biskupów Rzymu, którzy zaczęli rościć sobie pretensje do prymatu, motywując je pierwszeństwem św.