Od 1829 do 1830 był bakałarzem Petersburskiej Akademii Duchownej, następnie został skierowany do pracy w Kijowskiej Akademii Duchownej. Od 1830 do 1831 był jej inspektorem, od 1831 do 1834 - profesorem nadzwyczajnym teologii. W 1830 otrzymał godność archimandryty. W 1834 przeszedł do pracy w seminarium duchownym w Kijowie na stanowisko jego rektora, które łączył z godnością przełożonego Monasteru Wydubickiego. Od 1837 był ponadto nadzorcą monasterów w eparchii kijowskiej. W 1839 został rektorem Kijowskiej Akademii Duchownej i przełożonym monasteru Objawienia Pańskiego w Kijowie.
6 kwietnia 1841 miała miejsce jego chirotonia na biskupa czehryńskiego, wikariusza eparchii kijowskiej. Po dwóch latach został przeniesiony na katedrę kaukaską i czarnomorską. Został tym samym pierwszym ordynariuszem nowo powołanej eparchii obejmującej parafie prawosławne na Północnym Kaukazie oraz w rejonie wschodniego Morza Czarnego. W Stawropolu, który był stolicą administratury, utworzył seminarium duchowne. Podjął również szczególne starania na rzecz rozwoju budownictwa cerkiewnegoСтавропольская и Владикавказская епархия. W życiu codziennym cechowała go pokora i skromność.