Równocześnie jednak biskup popadł w konflikt z przedstawicielami innych wyznań żyjącymi na terenie administratury.
W 1849 został przeniesiony na katedrę połtawską i perejasławską, zaś po roku został biskupem niżnonowogrodzkim. W 1857 odszedł w stan spoczynku i zamieszkał w Pieczerskim Monasterze Wniebowstąpienia Pańskiego w Niżnym Nowogrodzie. Trzy lata później w tajemnicy złożył śluby mnisze wielkiej schimy z imieniem Jan. Jeszcze jako biskup prowadził surowy, ascetyczny tryb życia, przyjmując za przykład św. Tichona Zadońskiego. Zachowały się jego notatki o charakterze autobiograficznym, dokumentujące przeżycia duchowe.
W 1864 Świątobliwy Synod Rządzący mianował go kierownikiem misji prawosławnej na Ałtaju, jednak z powodu podeszłego wieku schibiskup Jeremiasz nigdy nie udał się we wskazane miejsce. Przeżył jeszcze dwadzieścia lat w Niżnym Nowogrodzie i w tym też mieście został pochowany.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1799 Kategoria:Zmarli w 1882 Kategoria:Biskupi stawropolscy Kategoria:Biskupi Niżnego Nowogrodu Kategoria:Biskupi połtawscy Kategoria:Wielcy schimnicy Kategoria:Zakonnicy Pieczerskiego Monasteru Wniebowstąpienia Pańskiego Kategoria:Zakonnicy Monasteru Wydubickiego Kategoria:Zakonnicy monasteru Objawienia Pańskiego w Kijowie