W Wojsku Polskim służył od listopada 1918. Był przydzielony do 36 pułku piechoty w którym przez wiele lat zajmował stanowiska: dowódcy plutonu, adiutanta pułku i dowódcy kompanii. Przeniesiony w marcu 1931 do KOP, początkowo do batalionu „Sarny”. Dowódca kompanii w Kaletach na granicy litewskiej, a od listopada 1935 kwatermistrz batalionu KOP „Niemenczyn”. Przeniesiony został w październiku 1936 do 25 pułku piechoty, w którym dowodził kompanią, a następnie batalionem od kwietnia 1938. W marcu 1939 pełnił służbę na stanowisku komendanta 25 Obwodu Przyspospobienia Wojskowego.

Podczas kampanii wrześniowej 1939 był dowódcą II batalionu w 25 pułku piechoty 7 Dywizji Piechoty Armii „Kraków”. Posługiwał się podczas okupacji dokumentami na nazwiska: Edmund Bobrowski, Klemens Markowski i Aleksander Surowiec. Pracował w znajdującym się przy ul. Targowej 67 sklepie tytoniowym E. Linkego i J. Bokalskiej, a później przy Zygmuntowskiej 14. Był fikcyjnie zameldowany przy ul. Słowackiego 8 i Kaliskiej 5, a przy ul. Białostockiej 20 mieszkał przez cały okres okupacji. Od listopada 1939 był w konspiracji w Organizacji Wojskowej „Wilki”. W organizacji „Grunwald” od stycznia 1940, a w połowie roku po jej wejściu w skład „Unii” dowodził jej kadrowym pułkiem.