obyło się bez walki – załoga dowodzona przez Reginalda de Cornhilla poddała się. W związku z tym, maszerujące w październiku 1215 roku wojska Jana spotkały się z oporem garnizonu i 11 października rozpoczęły oblężenie.

Rebelianci spodziewali się posiłków z Londynu, jednakże król wysłał brandery, aby spaliły most na rzece Medway, gdzie miała nastąpić przeprawa. Robert Fitzwalter ruszył by powstrzymać Jana, jednak został odparty przy moście i musiał powrócić do zamku. Po drodze złupił katedrę w Rochesterze i zamienił ją na stajnię, by uczynić afront Langtonowi. Kowale z Canterbury otrzymali królewski list rozkazujący wykucie oskardów, które miały posłużyć do wykonania podkopu. Wybudowano także pięć machin oblężniczych i z ich pomocą, na początku listopada, lojaliści wtargnęli do gródka; taką samą taktykę obrali wobec górnego zamku. Drewniane podpory wewnątrz podkopu były podpalane świńskim sadłem – 25 listopada Jan wysłał justycjariuszom nakaz brzmiący: „Prześlijcie nam jak najprędzej, dniem i nocą, czterdzieści najgrubszych świń z rodzaju najgorzej nadającego się do spożycia, abyśmy mogli rozniecić ogień pod zamkiem” – co doprowadziło do zawalenie całego naroża twierdzy. Rebelianci wycofali się za mury wewnętrzne, lecz nadal stawiali opór.