Prócz tego na miejsce zawalonej wieży powstała nowoczesna, jak na owe czasy, trójkondygnacyjna konstrukcja, zabezpieczona przed atakami łuczników oraz podkopami.
Śmierć Jana 18 października 1216, w zamku Newark na dyzenterię zmarł Jan, a wraz z nim zniknął główny powód wojny. Teraz to Ludwik stanowił większe zagrożenie dla interesów baronów, niż dziewięcioletni syn zmarłego, Henryk. Wedle primogenituralnego prawa dziedziczenia, inną kandydatką do tronu Anglii była Eleonora bretońska, córka Godfryda II, księcia Bretanii i brata Jana, od 1202 roku więziona przez tego ostatniego. Baronowie nie uznali jej roszczeń do korony, co przedłużyło uwięzienie. Biskup Winchesteru Piotr des Roches na czele magnatów podjął starania by czym prędzej koronować Henryka, jednak Londyn nadal znajdował się w rękach Ludwika. W związku z tym 28 października 1216 roku chłopca przywieziono z Devizes do katedry w Gloucester, gdzie został koronowany złotą obęczą z przekutego naszyjnika, w obecności legata papieskiego Guali Bicchieriego.
12 listopada wydana została zredagowana Karta Swobód (pominięto sporny artykuł 61) nosząca imię Henryka. Karta została podpisana przez regenta Wilhelma Marshala.