W powstaniu warszawskim, kiedy KG AK odeszła do Śródmieścia on na własną prośbę pozostał na Starym Mieście i dowodzoną przez siebie kompanią żandarmerii obsadził barykadę na Tłomackiem. Od 25 sierpnia pełnił obowiązki szefa żandarmerii Grupy „Północ”. 30 sierpnia wraz ze swoim zastępcą samowolnie opuścił swoje stanowisko i przeszedł kanałami do Śródmieścia. Dowiedziawszy się o tym, płk. „Wachnowski” wysłał w godzinach popołudniowych depeszę do płk. „Montera” z żądaniem odnalezienia zbiegów i natychmiastowego ich odesłania. Po kapitulacji oddziałów powstańczych jako jeden z oficerów AK zataił swój stopień i udał się do stalagu, by służyć opieką szeregowym żołnierzom. W obozach Lamsdorf, Mark Pongau i Landeck przebywał jako sierżant Władysław Kowalski. W kwietniu 1945 został uwolniony i był następnie doradcą prawnym komendanta polskiego Obozu Zbornego Nr 3 w Lille (Francja).
Aż do demobilizacji w 1948 służył w Wielkiej Brytanii. Pozostał tam na emigracji, gdzie pracował jako robotnik w fabryce obuwia. W 1956 przeniósł się do Australii. Został awansowany na stopień podpułkownika w korpusie oficerów żandarmerii.