Ukończył w miesiącach styczeń–kwiecień 1927 kurs oficerów materiałowych w Szkole Administracji w Krakowie i w okresie wrzesień 1927–luty 1928 kurs oficerów młodszych w Dywizjonie Szkolnym Żandarmerii w Grudziądzu. Powrócił do 1 dywizjonu żandarmerii na stanowisko dowódcy plutonu, a od października 1928 był ponownie oficerem materiałowym dywizjonu i od marca 1929 ponownie dowódca plutonu. Od lutego 1931 był w 1 dywizjonie żandarmerii I oficerem do zleceń dowódcy i jednocześnie uzupełniał wykształcenie. Ukończył 8–klasowy Kurs Gimnazjalny dla Wojskowych i b. Wojskowych Garnizonu Warszawskiego i w czerwcu 1934 otrzymał jako ekstern świadectwo dojrzałości oraz podjął studia na Wydziale Administracji Państwowej i Komunalnej SKP w Warszawie i w listopadzie 1938 uzyskał dyplom 3 stopnia.

Uczestniczył w kampanii wrześniowej 1939 roku jako p.o. kwatermistrza 1 dywizjonu żandarmerii i kierował ewakuacją bazy oddziału do Lublina, a następnie do Lwowa. W styczniu 1940 powrócił do Warszawy. Kierował w konspiracji w SZP−ZWZ–AK tzw. Ochronką – referatem bezpieczeństwa Kwatery Głównej, który był podporządkowany Oddziałowi V (łączności) KG ZWZ–AK, a następnie był szefem żandarmerii KG AK. Mianowany na stopień majora służby stałej rozkazem L.12/BP z 22 stycznia 1941.