Podstawowe przekształcenia morfologiczne można ze sobą łączyć, co daje podstawę do budowania skomplikowanych systemów analizy obrazu.
Przetwarzanie obrazów binarnych odbywa się z wykorzystaniem morfologii matematycznej, teorii analizy i przetwarzania struktur geometrycznych opartej na teorii mnogości, kratach, topologii i funkcjach losowych.
Przetwarzany obraz określany jest przez zbiór pikseli w którym można wyróżnić dwa podzbiory pierwszy plan, piksele przyjmujące wartość 1
tło, piksele przyjmujące wartość 0
Element strukturalny Właściwości filtrów morfologicznych określane są przez tzw. element strukturalny, wykorzystywany jako ruchome okno. Określony jest względem wybranego piksela, tzw. punktu centralnego lub początkowego. Element strukturalny może przybrać dowolny kształt i wielkość, zawierać dowolną kombinację wartości 0 i 1, zaś jego punkt centralny może być w dowolnym miejscu. Dla uproszczenia zapisu skomplikowanych kształtów można niektórym pikselom przypisać literę (np. ) oznaczającą, że mogą one przyjąć dowolną wartość.