Kolejnym istotnym faktem jest, że kodeks ten okazał najstarszym znanym tekstem posiadającym system znaków samogłoskowych i akcentów umieszczanych ponad literami. Przez pewien czas dla masory babilońskiej był to konkurencyjny sposób zapisu wobec typowego dla niej systemu znaków umieszczanego pod literami. Ponieważ wykazuje pewne cechy interpunkcyjne obce dla masory babilońskiej niektórzy krytycy twierdzą, że przeszedł wschodnią rewizję. Znaczenie manuskryptu od strony krytyki tekstu opisał Geiger, Strack i inni. Faksymile wraz z notą wprowadzającą wydał Strack (Petersburg 1876).
W krytycznym wydaniu Biblia Hebraica Stuttgartensia jest oznaczany jako VP.
Manuskrypt jest przechowywany w Rosyjskiej Bibliotece Narodowej (MS Heb. B3).
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Manuskrypty biblijne z X wieku Kategoria:Stary Testament