Z punktu widzenia podziału tekstu Biblii hebrajskiej wartość kodeksu jest nieoceniona, gdyż zawiera on dokładnie tradycyjną kolejność ksiąg tej części ST, który w późniejszych manuskryptach nie zawsze był zachowywany: Izajasz, Jeremiasz, Ezechiel, prorocy mniejsiW młodszych kodeksach często występuje kolejność Jeremiasz, Ezechiel, Izajasz lub Ezechiel, Izajasz, Jeremiasz..
Składa się z 225 folio, każdy strona ma dwie kolumny tekstu a każda kolumna ma 21 linii, z wyjątkiem folio 1(a) i folio 224(a-b), na których znajdują się epigrafy.
Opis Stronice mają z reguły dwie linie masora magna na dolnym marginesie każdej strony oraz masora parva na zewnętrznych marginesach i pomiędzy kolumnami. Jest znaczącym manuskryptem dla krytyki tekstu tej części Biblii hebrajskiej. Palaeograficznie wykazuje prawie identyczne cechy jak Codex Orientales 4445.