W starszej klasie nauczano ogólnej taktyki, historii wojennej, służby sztabu generalnego, obrony państwowej. Na koniec zajęć odbywano gry wojennej, którą następnie poddawano analizie. Po ocenie komisji szkoleniowej słuchacze przechodzili kurs dokształcający (z zajęciami z wyższej taktyki, nauki o wojnie, strategii, organizowania tyłów i zaopatrzenia, badań nad operacjami wojennymi I wojny światowej), którego celem było otrzymanie wyższego wykształcenia wojskowego. Każdy słuchacz pisał pracę naukową, którą potem bronił przed komisją szkoleniową. W jej skład wchodzili m.in. gen. A.N. Szubierski, gen. Władimir N. Kolubakin, gen. Boris B. Griebienszczikow, gen. Władimir A. Engelke, gen. Wiaczesław M. Tkaczow, płk Władimir W. Balcar, płk J.E. Messner. W 1936 r. w Belgradzie z inicjatywy gen. A. N. Szubierskiego został utworzony Rosyjski Wojskowy Instytut Naukowy. Jego organem prasowym było pismo „Oswiedomitiel”. Belgradzkie kursy działały do 1944 r., mając 6 wypuszczeń słuchaczy. Dyplomy otrzymało 77 osób spośród ponad 200 uczestniczących. Z kolei w Nicei w latach 1931–1932 istniały Wojskowe Kursy Morskie, kierowane przez gen. Nikołaja A. Jepanczina. Funkcję jego zastępcy pełnił gen. A.G. Kuźmin. Wśród wykładowców byli gen. I.W. Nowicki, gen. Anatolij Ł. Nosowicz, gen. Michaił A. Swieczin, kontradm. G.Ł. Maksimow, płk N.P.