W roku 1925 idea zezłomowania wieży Eiffla nie była tak nieprawdopodobna jak dziś. Wieżę zbudowano specjalnie na paryską Wystawę światową w 1889 roku i po 20 latach miała ona zostać rozebrana z uwagi na to, że odbiegała wizualnie od pozostałych elementów architektonicznych otoczenia. Ponadto w ówczesnych latach wieża znajdowała się w bardzo złym stanie technicznym.
Po spotkaniu w hotelu Lustig zabrał obecnych do wieży w wynajętej limuzynie w celu dokonania inspekcji. Stworzyło to okazję do sprawdzenia, który z nich był najbardziej entuzjastyczny i łatwowierny. Lustig ogłosił zebranym, że oferty należy składać następnego dnia i przypomniał, że sprawa jest tajemnicą państwową. W rzeczywistości Lustig już wiedział, że zaakceptuje ofertę od jednego z handlarzy, Andre Poissona. Poisson był niedoświadczonym biznesmenem chcącym dostać się do najwyższych kręgów paryskiego biznesu. Doszedł do wniosku, że uzyskanie wieży Eiffla umieści go w pierwszej lidze.