Traktuje ją jednak obojętnie, gdyż jest Żydem obdarzającym uczuciem swą rodaczkę Rachelę, do której wymyka się nocami. Zazdrosna Tahoser śledząc go dociera do dzielnicy żydowskiej biedoty na skraju tebańskiej metropolii i odkrywa jego sekret. Z wyczerpania i wzruszenia jednak słabnie i znaleziona w pobliżu chaty, zostaje przygarnięta przez Rachelę. Z ciężkiej niemocy leczy ją cudownie żydowski prorok Mosze. Ujawniwszy swą tożsamość, córka Petamunofa nie tylko zgadza się zostać drugą żoną Poeriego, ale też przyjąć jego wiarę i towarzyszyć mu w planowanym przez Hebrajczyków opuszczeniu Egiptu.
Tymczasem trwają gorliwe poszukiwania zaginionej, prowadzone zarówno przez jej własną służbę, jak i przez wysłanników faraona pragnącego jak najszybciej sprowadzić ją do pałacu. Władca, który najpierw popada w melancholię i przygnębienie, odwracając się od swych kobiet i dotychczasowych rozrywek, wobec bezskutecznych poszukiwań wpada w niepowstrzymany gniew i kolejno zabija trzech zwiastunów niepomyślnych wieści. Oczekiwaną wiadomość przynosi mu dopiero Tamara, wierna służąca Racheli, nienawidząca Egipcjan i widząca w Tahoser zagrożenie dla związku Poeriego i swej pani. Otrzymuje przyrzeczoną nagrodę, zaś faraon nocą porywa Tahoser z domu Racheli i uwozi ją do swego pałacu. thumb|400px|Faraon pogrążony w depresyjnym smutku (obraz J.J.A.