Z kolei, zdaniem Marcela Maussa, to właśnie płeć i wiek są podstawowymi kategoriami, które decydują o sposobach posługiwania się ciałem.

Szkoły i zainteresowania badawcze W 1980 roku szkoła skupiająca się na badaniach ciała w kulturze rozpowszechniła się, szczególnie w związku (i krytycznej relacji) ze studiami między innymi nad sportem – o czym więcej będzie w dalszej części artykułu. Badania nad kulturowym aspektem ciała zostały wprowadzone na duńskich uniwersytetach oraz akademiach, które współpracowały z badaczami nordyckimi, europejskimi oraz wschodnioazjatyckimi. Studia nad kulturowym aspektem ciała obejmują studia tańca, gry (jako sztuki), gry jako zabawy, zajęcia rekreacyjne, sport i inne formy kultury ruchu. Kierunek studiów kultury ciała zbliża się do studiów z zakresu antropologii medycznej, nawyków pracy, płci i kultur seksualnych, mody i dekoracji ciała (w tym przebijania i tatuażu), festynów, popularnych świąt oraz – bardziej ogólnie – do popularnych nauk o kulturze.

Badania nad kulturowym aspektem ciała okazały się przydatne i, na przykład poprzez nauki o sporcie, weszły do szerszej dyskusji historycznej i socjologicznej – na poziom podmiotowości społeczeństwa obywatelskiego, państwa i rynku.