zaczęli używać techniki bromo-żelatynowej, a na początku XX wieku – fotografii barwnej.
Po śmierci Leopolda pozostali bracia kontynuowali działalność firmy, sukcesywnie fotografując kolejne włoskie miasta i dzieła sztuki. Do 1881 r. firma Alinarich wykonała 12 945 negatywów. Gdy w 1890 r. zmarli dwaj pozostali bracia, przedsiębiorstwo przejął syn Leopolda, Vittorio (1859-1932). Jej działalność pod jego kierunkiem poszerzyła się o szeroko rozumianą dokumentację włoskich wsi i życia w miastach. W 1899 r. firma ukończyła fotografowanie Kaplicy Sykstyńskiej, co stało się jej ważnym osiągnięciem.
W 1920 r. Vittorio Alinari sprzedał firmę grupie przedsiębiorców, na czele których stał baron Luigi Ricasoli Firidolfi; kontynuowała ona działalność pod nazwą Fratelli Alinari I. D. E. A. (Istituto di Edizioni Artistiche). Przedsiębiorstwo przejęło archiwa kilku fotografów, a w 1958 r. zainicjowało powstanie Museo di Storia della Fotografia (Muzeum Historii Fotografii) w Palazzo Rucellai we Florencji.
Przypisy
Bibliografia
Dominique de Font-Réaulx, Peinture & photographie. Les enjeux d'une rencontre, 1839-1914, Paris 2012. Silvia Paoli, Fratelli Alinari [w:] Encyclopedia of nineteenth-century photography, red. J. Hannavy, New York 2008, , s. 25-27.
Linki zewnętrzne Fotografia z zakładu Fratelli Alinari w bibliotece Polona
Alinari