Interpretacje historyczne Zakończenie La Violencia nie oznaczało końca przemocy i walk wewnętrznych w Kolumbii. W 1959 roku powstał komunistyczny ruch partyzanckich MOEC. Później narodziły się kolejne organizacje takie jak, Rewolucyjne Siły Zbrojne Kolumbii i Armia Wyzwolenia Narodowego. Rozpoczęły one walkę partyzancką z rządem. Z punktu widzenia żołnierzy Rewolucyjnych Sił Zbrojnych Kolumbii i Kolumbijskiej Partii Komunistycznej, sojusz elit liberalnych i konserwatywnych stanowił ich wspólne dążenie do hegemonii politycznej.
Teorie spiskowe Bezpośrednio przed wybuchem walk w społeczeństwie kolumbijskim popularne były teorie spiskowe. Siły polityczne atakowały się wzajemnie określając swoich wrogów jako zdrajców służącym międzynarodowej klice. Lewica malowana była jako uczestnik globalnego spisku judeo-masońskiego, skierowanego przeciwko chrześcijaństwu. W odwecie lewica atakowała prawicę jako agentów nazistowskiej Falangi dążących do obalenia demokracji i przeciwstawnych postępowi. Konserwatyści widzieli w siłach liberalnych rzekomy spisek żydowsko-masońskiWilliford s.