W 1598 r. ożenił się (po raz drugi) z Jadwigą Broniowską – córką Piotra, dzierżawcy Cieklina i innych dóbr w okolicy Jasła. Tuż po tym osiadł na roli w rodzinnych włościach, do których król Zygmunt III dodał mu dożywotnie wpływy z dzierżaw dóbr starostwa w Dębowcu (Majscowa, Wola Dębowiecka, Łazy Dębowieckie i in.), graniczących z Cieklinem i Lipinkami. W 1601 r. uzyskał godność podczaszego krakowskiego. Zmarł w 1604 r. po dłuższej chorobie i został pochowany w kościele farnym w Bieczu.
Jego syn Stanisław (z pierwszego małżeństwa) był żołnierzem – walczył m.in. pod Chodkiewiczem w bitwie pod Kircholmem. Doszedł do rangi rotmistrza. Drugi syn, Piotr, był pokojowcem królewskim i sekretarzem Zygmunta III.
Piotr Ciekliński był jednym z najbliższych ludzi Jana Zamoyskiego. Był mocno zaangażowany w działalność kulturalną swego mecenasa. Wysłany przez Zamoyskiego do Włoch, by załatwić w Rzymie zatwierdzenie fundacji Akademii Zamojskiej, poznał tamtejszych wybitnych uczonych i literatów. Z podróży tej przywiózł do Zamościa wiele druków humanistycznych. Podobnie z poselstwa do Turcji wrócił przywożąc szereg rękopisów greckich. Utrzymywał liczne stosunki przyjazne i literackie ze Stanisławem Żółkiewskim, Janem Ostrorogiem, Szymonem Szymonowicem i Janem Szczęsnym Herburtem.