Kilka dni później ludzie Beckera przeszukali opustoszałe getto. Podczas sprawdzania piwnic i schowków znaleziono ok. 20–30 ukrywających się Żydów. Po otrzymaniu telefonicznych instrukcji od Gnadego, niemieccy policjanci zabrali Żydów na skraj lasu i tam rozstrzelali. W egzekucji uczestniczyło także kilku funkcjonariuszy granatowej policji. Miejscowemu wójtowi polecono pogrzebać ciała. Tylko nieliczni Żydzi z Łomaz zdołali przeżyć wojnę.
W 1949 roku szczątki ofiar masakry ekshumowano z masowych grobów i przeniesiono na zdewastowany cmentarz żydowski w Łomazach, gdzie złożono je w dwóch zbiorowych mogiłach. Na cmentarzu znajduje się obecnie pomnik poświęcony pamięci wszystkich żydowskich mieszkańców wsi zamordowanych w czasie II wojny światowej. Pomnik upamiętniający ofiary masakry z sierpnia 1942 roku wzniesiono także w miejscu, gdzie odbyła się egzekucja.
Odpowiedzialność sprawców Porucznik Hartwig Gnade, główny organizator masakry w Łomazach, zginął w czasie wojny.