Patriarcha Antiochii Jako patriarcha Antiochii Grzegorz IV otrzymywał znaczącą pomoc finansową z Rosji, był członkiem honorowym Cesarskiego Prawosławnego Towarzystwa Palestyńskiego. Hierarcha nie dopuścił jednak do uzależnienia patriarchatu od Imperium Rosyjskiego i jego interesów na Bliskim Wschodzie. Jako patriarcha przeprowadził kontrolę majątków kościelnych i doprowadził do zwiększenia wymagań stawianych kandydatom na wakujące katedry biskupie, szczególną uwagę poświęcał kościelnemu szkolnictwu. Według świadectw współczesnych stał się jednym z najbardziej szanowanych przywódców religijnych Syrii, respektowanym także przez muzułmanów.
W 1913 przybył do Rosji na zaproszenie cara Mikołaja II i wziął udział w uroczystościach z okazji 300 lat panowania dynastii Romanowów. Był uroczyście przyjmowany w Odessie i innych miejscowościach, gdzie zatrzymywał się na drodze do Petersburga. Osobiście spotkał się z rodziną carską, brał udział w chirotoniach biskupich i udzielał święceń kapłańskich. Przekazał carowi kolekcję chrześcijańskich rękopisów arabskich oraz relikwie Krzyża Pańskiego i innych świętych.
W okresie I wojny światowej znalazł się pod nadzorem policji tureckiej.