Został również odpowiedzialnym za magazyn broni obwodu.
Niedługo później, 3 stycznia 1947, został aresztowany wraz z Kazimierzem Dyksińskim „Kruczkiem” przez Powiatowy Urząd Bezpieczeństwa Publicznego w Sierpcu. 5 dni później, 8 stycznia 1947 Wojskowy Sąd Rejonowy w Warszawie na sesji wyjazdowej w Sierpcu skazał obu konspiratorów na karę śmierci. Tego samego dnia obaj uciekli z aresztu PUBP. W uciecze pomógł im pracownik MO i współpracownik ROAK Korzeniewski. Rybicki ukrywał się później w powiecie mławskim.
W maju 1947 w Międzyzdrojach próbował wynająć kuter rybacki, którym miał przedostać się wraz z żoną na Zachód. 30 maja został aresztowany przez UB ze Świnoujścia. Był przetrzymywany w więzieniu w Warszawie. Prokuratura wstrzymała prośbę do prezydenta Bolesława Bieruta o ułaskawienie. Wyrok śmierci z 8 stycznia 1947 został wykonany 6 sierpnia 1947 r. o godzinie 21:15 w więzieniu na warszawskiej Pradze.
Żona Anna Elżbieta, aresztowana wraz z mężem, została zwolniona bez wyroku sądowego.
Pochowany w kwaterze 45N Cmentarza Bródnowskiego w Warszawie.