Jean Cocteau i Marcel Proust.
Pod koniec roku zespół Diagilewa wyjechał do Ameryki Południowej, lecz bez samego Diagilewa. Tam Niżyński ożenił się z węgierską tancerką Romolą de Pulszky, co stało się bezpośrednim powodem usunięcia go z zespołu przez Diagilewa zaraz po powrocie do Europy. Wyjechali wtedy z żoną do Budapesztu, gdzie w 1914 urodziła im się córka Kira, przyszła tancerka. Później występował z własnym zespołem w Londynie, nie odniósł jednak sukcesu, głównie z powodu braku doświadczenia w administracyjnym zarządzaniu zespołem baletowym. Przeniósł się do Budapesztu, gdzie zamieszkał u rodziców żony (zubożałych arystokratów). Będąc poddanym cara Rosji, a więc przeciwnika Austro-Węgier, w związku z toczącą się wojną został internowany. W 1916 wrócił do współpracy z Diagilewem, przygotowując kolejną choreografię baletu Till Eulenspiegel (Dyl Sowidrzał) z muzyką Richarda Straussa. mały|upright|lewo|Aleja Wacława Niżyńskiego, Paryż thumb|Rzeźba Wacława i Bronisławy Niżyńskich w rolach Fauna i Nimfy z baletu Popołudnie fauna autorstwa Gennadija Jerszowa w Teatrze Wielkim.|388x388px thumb|Nagrobek Wacława Niżyńskiego na cmentarzu Montmartre|323x323px