Po wybuchu I wojny światowej, która przerwała jego edukację, powrócił z wakacji na Węgrzech do Stanisławowa, następnie z Drużynami Strzeleckimi udał się do Krakowa, skąd został odesłany do Stanisławowa. Tam po wkroczeniu Rosjan ukrywał się do 1915, a następnie został aresztowany przez Austriaków i wcielony do C. K. Armii. Jesienią tego roku zwolniono go ze służby (miał stopień szeregowego), po czym mógł dokończył naukę w stanisławowskim gimnazjum i zdać egzamin maturalny. Wówczas ponownie trafił do C. K. Armii w szeregi 55 Pułku Piechoty, a jednocześnie uczył się w szkole oficerskiej XI Korpusu. 15 września 1916 na stanowisku dowódcy plutonu oddelegowano go na front, na tereny rumuńskie, włoskie. W tym czasie kolejno odbywał kursy (kurs obsługi działek piechoty, miotaczy min, gazowy) i zyskiwał umiejętności, co zaowocowało awansem do stopnia chorążego w październiku 1917, a wkrótce potem do stopnia podporucznika 1 lutego 1918. Pod koniec wojny został wysłany pierwotnie do Albanii, lecz w listopadzie czas zakończenia walk zastał go w Sanoku.