(Nowe królestwo nie miało władzy nad północną częścią wybrzeża Taninthayi. Władcy Martabanu i Tawè zwrócili się o opiekę do Syjamu i otrzymali ją).
Działania wojenne o niewielkiej intensywności ciągnęły się do listopada 1751 r., kiedy Binnya Dala, który zastąpił na tronie Smim Htawa w 1747 r., rozpoczął na pełną skalę najazd na Górną Birmę. Armie Hanthawaddy posuwały się stopniowo na północ aby ostatecznie, w marcu 1752 r., zająć stołeczne miasto Ava. Królewska rodzina została deportowana do Pegu. Sądząc błędnie, że Górna Birma została zwyciężona, wodzowie Hanthawaddy powrócili przedwcześnie do Pegu pozostawiając jedynie trzecią część swoich sił pod dowództwem gen. Dalabana w celu stłumienia resztek oporu.
Upadek Nieuniknione było szybkie ujawnienie się oporu Birmańczyków. W marcu 1752 r. Aung Zeya, naczelnik wsi Moksobo, założył dynastię Konbaung przyjmując tytuł Alaungpaya i zaczął walczyć z mońską okupacją. Alaungpaya zdobywał szybko zwolenników w całej Górnej Birmie. W grudniu 1752 r. odbił on całą Górną Birmę na północ od Ava, a rok później także samo miasto. W marcu 1754 r. Binnya Dala najechał Górną Birmę wszystkimi swoimi siłami.