W 1898 roku van Rysselberghe przeniósł się do Paryża, gdzie zaprzyjaźnił się z pisarzami i artystami pozostającymi w kręgu symbolizmu. Jego obraz Emil Verhaeren podczas czytania z 1903 roku ukazuje kilka czołowych postaci ze świata literatury, w tym André Gide'a i Maurice'a Maeterlincka. Po roku 1903 jego zainteresowanie van Rysselberghe'a techniką puentylistyczną osłabło, a po roku 1908 zarzucił ją. W 1910 roku osiadł w Prowansji. W swym stylu zaczął łączyć osiągnięcia różnych kierunków.
Pomimo intensywnych podróży i nawału zleceń z dziedziny sztuki użytkowej van Rysselberghe podtrzymywał ścisłe związki z Signac'iem, spędzając z nim czas w Saint-Tropez. Przyczynił się do rozwoju fowizmu zachęcając członków tego ugrupowania do wystawiania swoich prac w Brukseli po roku 1906.
Życie prywatne W 1889 roku van Rysselberghe ożenił się z Marią Monnom, dziedziczką firmy Monnom, która wydawala Jeune Belgique i L'Art Moderne.
Wystawy Pojedyncze wystawy prac artysty miały miejsce w latach: 1895 (Paryż, rue Lafitte), 1902 (Paryż, Maison des artistes), 1905 (Druet), 1908 (Bernheim-Jeune), 1922 i 1927 (Bruksela), 1932 (Braun) i w 1962 w Gandawie na stulecie urodzin.