Efektywna czułość klimatu mały|Zmiana strumienia promieniowania netto u szczytu atmosfery jako funkcja zmiany temperatury globalnej po czterokrotnym zwiększeniu koncentracji CO₂ w modelu UKESM1. Krzywa regresji pokazuje zdiagnozowane wartości efektywnego wymuszenia radiacyjnego (punkt przecięcia z osią Y), oraz efektywnej czułości klimatu (punkt przecięcia z osią X). Aby otrzymać wartości odpowiadające podwojeniu CO₂, należy wyniki podzielić przez 2. Upływ czasu w symulacji oznaczono kolorem, dla ułatwienia wstawki przestawiają też oba parametry (strumień promieniowania i temperaturę) jako funkcję czasu. W sytuacji, gdy klimat nie osiągnął jeszcze stanu równowagi radiacyjnej, możliwe jest oszacowanie jego czułości w oparciu o znane wartości wymuszenia radiacyjnego, dotychczasową zmianę temperatury oraz planetarny bilans cieplny, zdominowany przez zmiany zawartości ciepła we wszechoceanie.
gdzie oznacza wypadkowy strumień promieniowania atmosferycznego na szczycie atmosfery, zdefiniowany jako (zaabsorbowane promieniowanie słoneczne – wyemitowane promieniowanie podczerwone).