Kilka dni później Dziekuć-Malej ewakuował się wraz z armią niemiecką, a do Mińska wkroczyła Armia Czerwona.
Ostatnie lata mały|Grób Łukasza Dziekuć-Maleja na Cmentarzu Garnizonowym w Gdańsku W 1945 roku przebywał na obszarze Niemiec, m.in. w Neubrandenburgu. Nie wiadomo kiedy, ani w jakich okolicznościach opuścił Niemcy. W 1946 roku mieszkał już w Gdańsku. Nie zdecydował się na powrót do Brześcia z co najmniej dwóch powodów – był duchownym oraz działaczem białoruskim i dlatego byłby niemile widzianym w ZSRR. W Polsce ryzyko było znacznie mniejsze. Nie zdecydował się na emigrację na Zachód, jak wielu innych działaczy białoruskich, ponieważ sądził, iż uniemożliwi to powrót żony i dzieci z Syberii. W 1946 roku wróciła doń rodzina.
Po przybyciu do Gdańska został w 1946 roku kaznodzieją utworzonego zboru baptystycznego. Kierowany przezeń zbór w 1946 roku liczył 36 członków, 26 czerwca 1947 – 70, 30 kwietnia 1949 – 87 członków. Początkowo pełnił też funkcję prezbitera okręgowego, z której to funkcji został zdjęty 31 grudnia 1949 roku. W latach 1949–1952 przebywał w Białymstoku, gdzie służył zborowi jako kaznodzieja Protestanci.org.