Był szykanowany przez Służbę Bezpieczeństwa, która zarzucała mu współpracę z wywiadem brytyjskimW arkuszu informacyjnym MSW z 24 marca 1950 dotyczącym Dziekuć-Maleja zanotowano: „Współpracuje z wywiadem angielskim” (w: CA MSW, sygn. 3997/III; cyt. za: ).. W Gdańsku nie posługiwał się językiem białoruskim nawet we własnym domu.
Łukasz Dziekuć-Malej zmarł 20 stycznia 1955 roku w Gdańsku w wyniku cukrzycyЛукаш Дзекуць-Малей 01.10.1888 — 20.01.1955 brestspring.org. Pochowany na Cmentarzu Garnizonowym w Gdańsku (kwatera 18, rząd D3, grób 1)Wyszukiwarka cmentarna - gdańskie cmentarze. Jego żona Serafina zmarła 18 lutego 1953 roku (podczas zsyłki wielokrotnie chorowała i doznała trwałej utraty zdrowia).
Dnia 25 marca 2004 roku Rada Miejska Gdańska w dowód wdzięczności, za zasługi dla Polaków i Żydów, nazwała jedną z ulic w Gdańsku jego imieniem. Helena Głogowska, w swej książce Białorusini na Wybrzeżu Gdańskim, opisała go jako jednego z trzech białoruskich działaczy na Pomorzu Gdańskim (obok Mikołaja Dworzeckiego i Andrzeja Waginy).