thumb|Portret Hilberta z jednym z problemów Hilberta w tle.
David Hilbert (ur. 23 stycznia 1862 w Królewcu (Prusy Wschodnie), zm. 14 lutego 1943 w Getyndze) – niemiecki matematyk. W 1926 odznaczony Pour le Mérite za Naukę i Sztukę.
Rozwijał różne działy matematyki czystej i stosowanej jak: algebraiczna teoria liczb; analiza matematyczna, w tym teoria równań całkowych i rachunek wariacyjny; podstawy geometrii i logiki matematycznej; fizyka matematyczna.
Dokonania Od 1886 pracował na uniwersytecie w Królewcu, w latach 1892–95 jako profesor. W 1895 objął stanowisko profesora na uniwersytecie w Getyndze, jednego z najważniejszych wówczas ośrodków myśli matematycznej na świecie. Początkowo pracował nad teorią niezmienników algebraicznych. Udowodnił w 1888 roku kluczowe dla tej teorii twierdzenie o istnieniu skończonej bazy dla układu niezmienników. W 1893 udowodnił podstawowe dla geometrii algebraicznej twierdzenie o zerach.