Nawę oddziela od apsydy łamany łuk tęczy.

Za fundatorów świątyni uznaje się rodzinę Zachów, wspominaną kilkakrotnie w trzeciej ćwierci XIII w. O tym, że obiekt był prywatną fundacją możnowładczą świadczy fakt, że w jego wnętrzu odnaleziono ślady zachodniej empory, zasklepionej w formie konchy i otwierającej się do nawy półkolistym otworem.

Już około połowy XVI w. świątynię i położony obok niej cmentarz otoczono kamiennym murem ze strzelnicami. W 1750 r. wybudowano wolnostojącą, czworoboczną dzwonnicę, pełniącą jednocześnie funkcję bramy. Murowana, dwukondygnacyjna budowla z przejściem w przyziemiu, zwieńczona jest drewnianą, ażurową izbicą, nakrytą czterospadowym dachem krytym gontem. Na cmentarzu zachowane nieliczne drewniane słupowe nagrobki i drewniane ludowe krzyże z 1. połowy XX w.

Kościół ewangelicki

Murowany, pochodzi z 1785 r., zbudowany po edykcie tolerancyjnym cesarza Józefa II Habsburga z 1781 r. Przypisy

Kategoria:Miejscowości w powiecie Revúca