Gawriił Wasiljewicz Żukow (; ur. we wsi Bieriozowyj Gaj, zm. 8 stycznia 1957 w Odessie) – radziecki wojskowy z okresu II wojny światowej, wiceadmirał.
Życiorys Urodził się we wsi Bieriozowyj Gaj w obwodzie samarskim.
W kwietniu 1918 roku wstąpił do oddziału marynarzy Armii Czerwonej i brał udział w walkach z oddziałami białogwardyjskimi w pod Samarą, Symbirskiem i Kazaniem w składzie Wołżańskiej i Wołżańsko-Kaspijskiej Flotylli Wojskowej. Zaczynając jako marynarz, następnie był cekaemistą, szefem sztabu oddziału marynarzy i adiutantem dowódcy oddziału. W maju 1919 roku został dowódcą kanonierki „Tierrorist”, a w sierpniu 1920 kanonierki „Altfatier”.
Po zakończeniu wojny domowej w październiku 1921 roku skierowano go do Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej, którą ukończył w maju 1925 roku. Po jej ukończeniu został oficerem artylerii na niszczycielu „Zinowjew” a później na niszczycielu „Artiom” Floty Bałtyckiej. W latach 1926–1927 uczęszczał na wyższy kurs dowódców sił morskich Armii Czerwonej, po jego ukończeniu został zastępcą dowódcy Floty Bałtyckiej ds. artylerii, funkcję tę pełnił do 1928 roku.