W sierpniu 1941 roku, gdy Odessa została okrążona przez wojska rumuńskie i niemieckie w dniu 19 sierpnia został utworzony Odeski Rejon Obronny, którego został dowódcą dowodząc od tego momentu obroną Odessy do momentu ewakuacji z niej wojsk w dniu 16 października 1941 roku.
Po zakończeniu ewakuacji Odessy został zastępcą dowódcy Floty Bałtyckiej ds. obrony głównej bazy floty i równocześnie od listopada 1941 roku dowódcą głównej bazy Floty Czarnomorskiej w Tuapse, funkcję tę sprawował do marca 1943 roku. Po odwołaniu z tego stanowiska był w dyspozycji dowództwa Marynarki Wojennej.
W maju 1943 roku został komendantem Ostrowskiej Bazy Morskiej Floty Bałtyckiej i funkcję tę sprawował do stycznia 1945 roku. Przechodzi wtedy do Floty Czarnomorskiej i zostaje dowódcą Odeskiej Bazy Morskiej, a następnie dowódcą Północno-Zachodniej Strefy Obronnej Floty Czarnomorskiej funkcję tę pełni do stycznia 1946 roku.
W latach 1946–1948 pełnił funkcję komendanta Południowej Strefy Obronnej 5 FlotyTaką nazwę nosiła wtedy Flota Czarnomorska..