Po demobilizacji powrócił do Rzeszowa. W 1924 roku zdał eksternistyczną maturę w Gimnazjum im. Kazimierza Morawskiego, po czym podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, które ukończył w 1928 roku. Od 1932 roku był sędzią Sądu Grodzkiego w Rzeszowie. Działał społecznie, był między innymi prezesem Koła Okręgu Towarzystwa Szkoły Ludowej w Rzeszowie i członkiem Zarządu Głównego TSL, członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej.
We wrześniu 1939 roku nie został zmobilizowany, po ucieczce z rodziną do Beresteczka po zakończeniu walk powrócił do Rzeszowa. Przez miesiąc był członkiem działającego pod kontrolą Niemców komisarycznego zarządu miasta. Od października 1939 roku zaangażował się w działalność konspiracyjną, organizując pierwsze struktury podziemne na terenie Rzeszowa. Wraz z Łukaszem Cieplińskim i Władysławem Pańczakiem był jednym z trzech pierwszych żołnierzy obwodu zaprzysiężonych na rotę ZWZ. Od wiosny 1941 do kwietnia 1944 roku był komendantem Obwodu AK Rzeszów, awansował do stopnia kapitana. Od września 1944 roku był referentem politycznym Komendy Obwodu.