Po wkroczeniu wojsk radzieckich, 28 listopada 1944 roku został aresztowany przez kontrwywiad I Frontu Ukraińskiego. Zwolniony 22 stycznia 1945 roku, został kwatermistrzem dywizji AK, formowanej za zgodą władz sowieckich przez Kazimierza Putka. Podczas aresztowania sztabu dywizji 20 lutego udało mu się uciec. Pod przybranym nazwiskiem Andrzej Bugajski (vel Bugayski) wyjechał do Olsztyna, gdzie zaangażował się w działalność Polskiej Partii Socjalistycznej. Został powołany na członka Wojewódzkiej Rady Narodowej w Olsztynie i otrzymał mandat poselski do Krajowej Rady Narodowej. Po ujawnieniu jego prawdziwej tożsamości został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa i osadzony w więzieniu w Rzeszowie. Zwolniony na mocy amnestii, podjął pracę jako prawnik. Skreślono go z listy adwokatów, prowadził praktykę radcy prawnego. W późniejszym okresie powrócił do działalności społecznej, był również nauczycielem w Technikum Ekonomicznym w Rzeszowie.