Wincenty Gąsiorowski pseud. Stary (ur. 19 czerwca 1884 w Milewie, zm. 10 kwietnia 1959 w Warszawie) – działacz komunistyczny, burmistrz Rembertowa i przewodniczący Miejskiej Rady Narodowej w Rembertowie (1945-1946).
Życiorys thumb|240px|Grób Wincentego Gąsiorowskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Od 1900 mieszkał w Warszawie, gdzie do 1904 terminował u rymarza i skończył 4 klasy niedzielnej szkoły rzemieślniczej. Od 1903 członek SDKPiL, w 1904 zwolniony z pracy wyjechał do Petersburga, gdzie także był rymarzem i wstąpił do SDPRR. W 1905 powołany do rosyjskiej armii służył w 7 pułku strzelców finlandzkich w Wyborgu, działał w pułkowej organizacji SDPRR i do 1907 był jej kierownikiem. W lutym 1907 aresztowany, zbiegł z aresztu, otrzymał od Nadieżdy Krupskiej paszport na fałszywe nazwisko Piotr Czernienko i przedostał się do Helsinek, a potem do Kopenhagi i stamtąd do Krakowa, gdzie był rymarzem w fabryce pasów transmisyjnych i działał w miejscowej sekcji SDKPiL i chodził na wykłady z ekonomii politycznej i socjologii organizowane dla robotników. Od 1910 pracownik firmy rymarskiej w Bielsku, zwolniony z pracy za udział w 1-majowym pochodzie, 1914-1916 pracował dorywczo w Belgradzie, w 1916 internowany przez wojska austriackie w Drosendorfie i potem w Oświęcimiu.