Wszystkie obrazy zostały pokryte takim samym beżowopomarańczowym podkładem, który wyrównywał porowatą powierzchnię drewna.

Goya zastosował szybkie, ekspresyjne pociągnięcia pędzlem z dużą ilością farby. Światło i cień przeplatające się na ziemi u stóp postaci zostały oddane w niemal abstrakcyjny sposób. Odcienie czerni i szarości kontrastują z czerwienią zakrwawionych ciał biczowników. W przypadku dwóch postaci biczowników widoczne jest pentimento – malarz zdecydował się usunąć ich białe czapki, których kontury uwidoczniły się z biegiem czasu.

Proweniencja Właścicielem serii był zamożny bankier i kolekcjoner Manuel García de la Prada, przyjaciel Goi sportretowany przez malarza ok. 1805–1808 roku. Nie wiadomo jednak, kiedy i w jakich okolicznościach nabył obrazy. García de la Prada wyemigrował z Hiszpanii w 1812 roku i wrócił w 1821. Jeżeli obrazy powstały wcześniej, w okresie wojennym, mógł kupić je w Madrycie bezpośrednio od malarza. W innym razie nabył je po powrocie do kraju w okresie trzylecia liberalnego (1820–1823) lub tuż przed emigracją Goi do Francji w 1824 roku. Mógł też kupić je dopiero po śmierci Goi od jego syna Javiera. Inwentarz dzieł Goi sporządzony po jego śmierci w 1828 roku wymienia „cztery małe obrazy przedstawiające święta i zwyczaje” i prawdopodobnie odnosi się do tego cyklu.