Od listopada 1814 do kwietnia 1815 roku Goya żył w niepewności, czy zeznania jego przyjaciół wystarczą, aby oczyścić jego imię. Ostatecznie nie poniósł konsekwencji wykonywanej pracy nadwornego malarza pod panowaniem Józefa Bonapartego i został oczyszczony z podejrzeń.
Opis obrazu Goya przedstawia klaustrofobiczne pomieszczenie domu dla obłąkanych o monumentalnej architekturze w stylu Piranesiego, gdzie jedynym źródłem światła jest okno z żelazną kratą. Znajdują się w nim nagie i półnagie groteskowe postaci. Ich stroje, gesty i działania są dowodem obłąkania, które doprowadziło ich do zamknięcia w tym miejscu. Niektóre szczegóły pozwalają rozpoznać postaci z różnych warstw społecznych, które zostały zrównane poprzez nagość. Niewykształcony, leniwy lud jest przedstawiony jako biorący udział w walce byków. Mężczyzna siedzący na pierwszym planie i odwrócony plecami trzyma w rękach rogi byka, przykładając jeden do głowy. Obok niego inny szaleniec odgrywa rolę pikadora i przymierza się do zadania ciosu mężczyźnie leżącemu na ziemi. Między nimi siedzi mężczyzna ze skrzyżowanymi nogami w czapce błazna. Goya przestrzega przed brutalizacją najniższych warstw ludności w wyniku ignorancji i braku kultury. Kościół jest reprezentowany przez postać siedzącą na ziemi po prawej stronie.