Jest to papież, noszący na głowie improwizowaną tiarę, a na piersi szkaplerz z karty do gry – jest to piątka monet z hiszpańskiej talii, sugerująca zainteresowanie pieniędzmi. Prawą ręką wykonuje gest błogosławieństwa Urbi et Orbi, a na jego ekspresyjnej twarzy widać szeroki uśmiech i wytrzeszczone oczy. Za nim siedzi okryta tuniką postać cesarza z koroną z kart i berłem w ręku, zdająca się deklamować lub śpiewać. Opiera się o kolumnę, a za tron służy mu złożony gruby koc. Dumnie stojący mężczyzna z pióropuszem na głowie i uzbrojony w łuk to dziki wódz otoczony świtą towarzyszy i wielbicieli. Wśród nich jest wierny sługa, całująca jego rękę zakonnica, zakapturzony mnich i inne, ledwie naszkicowane postaci. Jest to parodia króla Hiszpanii. W centrum kompozycji, stoi całkowicie nagi mężczyzna odwrócony plecami. Niczym generał nosi trikorn na głowie, a ręką wykonuje gest ataku na niewidzialnego wroga lub udaje, że strzela. Symbolizuje hiszpańską armię, która nie zdołała zapobiec inwazji Napoleona. Panoramę klas społecznych dopełnia rolnik z motyką i trzy postaci po prawej stronie oddające się przyjemnościom cielesnym.