Wszystko w tym: wzajemnym powiązaniu, wzajemnym przeciwstawieniu rzeczy".
Narastające niezadowolenia społeczne i radość wywołana "pomarańczową rewolucją" znajduje odbicie w książkach Солом'яна стріха Вітчизни (Słomiana strzałka Ojczyzny) (2003) i Так!...(Tak!...) (2005).
Jako pierwszy z pisarzy wołyńskich w 2004 r. otrzymuje Państwową Nagrodę im. Tarasa Szewczenki, najwyższy laur literacki na Ukrainie.
Jest to ważny okres w twórczości Wasyla Słapczuka, w którym przenosi swoje zainteresowanie na artystyczną prozę. W 2003 r. ukazuje się Сліпий дощ (Ślepy deszcz), pierwsza z serii jego powieści, które w następnych latach będzie publikowało kijowskie Wydawnictwo "Fakt". Kolejne to Дикі квіти (Dzikie kwiaty) (2004), Осінь за щокою (Jesień pod policzkiem) (2006), zbiór opowiadań Клітка для неба (Klatka na niebo) (2006) i Жінка зі снігу (Kobieta ze śniegu) (2008).
Nie rezygnuje jednak z poezji, drukiem ukazują się kolejne zbiory wierszy: Новенький ровер старенького пенсне (Nowiutki rower starego binokla) (2007), Золоті куполи (Złote kopuły) (2008).