Jego córka Teresa, wraz z mężem Janem Ostrowskim, cześnikiem sieradzkim, była fundatorką parafii greckokatolickiej, powstałej przy kaplicy NMP w Chłopicach w 1731 r. Rodzina miała problemy finansowe i w 1736 r. Jan Ostrowski wraz z synem zastawił majątek w Chłopicach. Na początku drugiej połowy XVIII w. Chłopice przechodzą w ręce stolnikowej owruckiej – Zofii z Markowskich Rzymowskiej. Za jej czasów zbudowano we wsi nową cerkiew drewnianą, którą poświęcono w 1763 r. (od 1786 r. zamieniona na kościół, w latach 1863-1875 ponownie przejęta na cerkiew, aby w 1875 r. znów spełniać rolę kościoła). Opierając się na zachowanych materiałach i legendach można stwierdzić, że w połowie XIV w. na pagórku pośrodku wsi istniała już cerkiew prawosławna (zapadła się około 1550 r.), a w 1490 r. została zbudowana przez Michała Korniakta kaplica. Drugą, drewnianą kaplicę ufundował w 1688 r. król Jan III Sobieski.
W roku 1796 umiera mąż stolnikowej – Kazimierz Chojecki, a majątek dziedziczą ich córka i syn – Stanisław Chojecki, który po spłaceniu siostry staje się pełnoprawnym właścicielem. 23 grudnia 1788 r. za sprawą rozporządzenia cesarskiego Chłopicom odebrano i przekazano na potrzeby wiernych obrządku łacińskiego cerkiew wraz z uposażeniem i budynkami.