W pierwszej połowie XIX w. Chojeccy tracą Chłopice, a w poł. XIX w. ich właścicilelką zostaje Antonina z Bąkowskich Tarnawiecka. Z kolei, z końcem lat 70. dobra chłopickie nabyli Władysław Bolesław i Emilia z Głogowskich hr. Koziebrodzccy. Hrabia Władysław Koziebrodzki (zm. 13.02.1893) był posłem na Sejm Krajowy Galicji i do Rady Państwa, a oprócz tego zajmował się pisarstwem. Groby tych właścicieli Chłopic znajdują się w kaplicy przykościelnej w Chłopicach. Przy głównym dworze (nieopodal Boratyna) oraz w Emilówce (nazwanym od imienia żony), wybudował wiele murowanych budynków, w tym dwa domy mieszkalne. Za czasów jego gospodarzenia majątek obejmował 735 morgów, z czego 124 morgi to lasy. Do dworu należały również trzy karczmy, młyn, cegielnia i dwa folwarki. Obszar ten zmniejszył się pod koniec XIX w. o 45 morgów, gdyż sprzedano kawałek lasu Gustawowi Jahnowi. Ok. 1900 r. cały majątek przeszedł na rzecz Mariana Lisowieckiego. Był on również świetnym gospodarzem i nabył także sąsiedni majątek – Boratyn (1914 r.). Po jego śmierci w 1938 roku pochowano go na miejscowym cmentarzu, a majątek odziedziczyła żona.