Repatriacja polskich dzieci z Dalekiego Wschodu Kolejnym zadaniem opiekunów sierot syberyjskich było zorganizowanie ich podróży do Polski. W roku 1919 Anna Bielkiewiczowa i Józef Jakóbkiewicz utworzyli w tym celu Komitet Ratunkowy Dzieci Dalekiego WschoduW części źródeł jest podawana nazwa „Polski Komitet Ratowania” (PKR).; Anna Bielkiewiczowa została jego prezesem, a dr Jakóbkiewicz – wiceprezesem. Zajął się w pierwszej kolejności ewakuacją dzieci z okolic Bajkału, gdzie panowała epidemia tyfusu. Z wyprawy do Czyty przywiózł wkrótce pierwszą grupę 98 wycieńczonych dzieci, jednak napotkano trudności z ich zakwaterowaniem. Było to konsekwencją wycofywania z Władywostoku placówek Amerykańskiego Czerwonego Krzyża (wstępnie obiecującego swoje baraki). Dzięki ofiarności Polaków znaleziono tymczasowe rozwiązanie problemów (m.in. Edward Sienkiewicz udostępnił 80 chorym dzieciom swoją podmiejską willę), ale niezbędna było podjęcie poszukiwań innych sponsorów. Dr Jakóbkiewicz udał się do Stanów Zjednoczonych;