W Polsce powstawały Oddziały Komitetu Ratunkowego dla dzieci Dalekiego Wschodu, Polacy przekazywali żywność, podręczniki, ubrania; wiele osób poświęcało swój czas organizując kursy zawodowe, zajęcia artystyczne, spotkania świąteczne.
Stworzony we Władywostoku Hufiec Syberyjski w roku 1923 wznowił działalność na wybrzeżu Bałtyku. Letnie obozy pod namiotami – dla ok. 300 osób w każdym sezonie – organizowano na cyplu Mierzei Helskiej. Dr. Jakóbkiewiczowi udało się uzyskać zgodę na korzystanie z szalup wiosłowych i wiosłowo-żaglowych Marynarki Wojennej. Stara szalupa ratunkowa została przebudowana na własny jacht – kecz z czerwonymi żaglami nazwany „Beniowski”, którego bosmanem był Aleksander Bereśniewicz (zob. Conrady 2002). Ze Stoczni Gdańskiej czarterowano duży jacht nazwany „Falą”, dla upamiętnienia pierwszej „Fali” z Władywostoku. Oboźnym i komendantem części turnusów był hm. Gregorkiewicz. Syberyjska wychowanka J. Jakóbkiewicza, Jadwiga Skąpska, opiekowała się obozami organizowanymi dla harcerek.