Oprócz pracy misyjnej Intorcetta zajmował się badaniem chińskich systemów filozoficznych i religijnych, zgłębiał również znajomość tutejszego języka. Dzięki dużej znajomości dorobku miejscowych myślicieli został zaproszony do prac nad tłumaczeniem tak zwanego Czteroksięgu konfucjańskiego. Nie był to jednak zwykły przekład, jezuitom chodziło o zrozumienie sposobu myślenia chińskich uczonych i elit. Jako pierwsze przetłumaczona została "Wielka Nauka". Pod koniec XVII wieku przetłumaczono jeszcze dwie prace: Doktrynę Środka i Dialogi konfucjańskie. Ukazały się one w 1687 roku w Paryżu. Za edycję odpowiedzialny był Philippe Couplet, jezuita współpracujący z Intorcettą. Dzieło to odbiło się szerokim echem w Europie Zachodniej i miało później duży wpływ na takich uczonych jak na przykład Gottfried Wilhelm Leibniz czy Christian Wolff. Tłumaczył również pisma europejskie na chiński. Przełożył między innymi Zasady Zakonu Jezuitów i Ćwiczenia duchowne Ignacego Loyoli. Napisał także kilka traktatów broniących metod inkulturacji stosowanych w pracy misyjnej przez jezuitów. Był jednym z twórców seminarium duchownego w Hangzhou, którego celem było kształcenie rdzennych Chińczyków na księży.
Bibliografia
Kategoria:Włoscy jezuici Kategoria:Włoscy językoznawcy Kategoria:Urodzeni w 1625 Kategoria:Zmarli w 1696