Jerzy Stanisław Hawrot (ur. 5 kwietnia 1911 w Samborze, zm. 15 marca 1962 we Wrocławiu) – polski historyk sztuki, architekt.
Życiorys Był synem starosty samborskiego Stanisława Hawrota i Emilii z Gańczakowskich, do szkoły średniej uczęszczał do Tarnopola. Po jej ukończeniu w 1929 wyjechał na rok studiować w Grenoble, po powrocie rozpoczął naukę na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej. Dyplom ukończenia zdobył w 1939, po mobilizacji walczył podczas kampanii wrześniowej, a następnie powrócił do Lwowa i został pracownikiem naukowym lwowskiego Muzeum Lubomirskich. Rok później przeszedł do Muzeum Przemysłu Artystycznego, a po wkroczeniu do miasta wojsk hitlerowskich przedostał się do Krakowa. Podjął pracę inżyniera-konstruktora w niemieckim przedsiębiorstwie związanym z kinematografią, równocześnie korzystał z możliwości prowadzenia pierwszych prac badawczych w opactwie w Tyńcu. Po wkroczeniu do Krakowa Armii Czerwonej rozpoczął pracę w Urzędzie Wojewódzkim na stanowisku kierownika biura projektowego, równocześnie zaangażował się w organizację Wydziału Architektury w nowo powstałej Politechniki Krakowskiej.