odczynnik Melzera barwi je na żółto. Podstawki 4-zarodnikowe z krótkimi, przysadzistymi sterygmami. Mają rozmiary 46–62 µm. Cheilocystyd i pleurocystyd brak. Skórka ma grubość 250–450 µm i zbudowana jest z ciemnych strzępek o grubości 2–3 µm. Gatunki podobne wodnicha oliwkowobrązowa (Hygrophorus personii). Jest większa, bardziej śliska i rośnie w lasach liściastych, wodnicha późna (Hygrophorus hypothejus). Jest mniejsza i ma cały miąższ żółtawy. wodnicha brunatnobiała (Hygrophorus latitabundus). Jest wyraźnie większa, ma jaśniejsze barwy, miąższ bezbarwny, gruby, jędrny. Można je rozróżnić reakcjami chemicznymi: u wodnichy oliwkowobiałej w reakcji z NaOH trzon barwi się na pomarańczowo-czerwono. u wodnichy brunatnobiałej trzon w reakcji z KOH zmienia barwę na cytrynowożółtą, potem żółto-pomarańczową, a w końcu na brązowoczekoladową. W reakcji z NaOH trzon barwi się na ochrowożółto. u wodnichy oliwkowobrązowe kapelusz w reakcji z amoniakiem barwi się na zielono.
Występowanie i siedlisko Występuje w całej Ameryce Północnej oraz w Europie. W Europie Środkowej gatunek dość częsty.
Grzyb naziemny. Rośnie w wilgotnych lasach iglastych, na kwaśnych glebach, głównie pod świerkami.