Po śmierci swojej żony w 1931 roku przeniósł się do Czechosłowacji. Tam w Hulczynie zmarł 20 stycznia 1939 roku. Pochowany został obok swojej żony Klary i w pobliżu swego teścia Antoniego Leischnera na cmentarzu Mater Dolorosa w Bytomiu.
Działalność jako muzyk kościelny thumb|240px|Strona tytułowa Śpiewnika dla ludu katolickiego (Edycja 1900)
O rozwoju muzyka kościelnego Gillara nic nie wiadomo. Prawdopodobnie w Bytomiu, gdzie od roku 1880 pracował jako nauczyciel, miał przez swojego teścia, organisty przy kościele NMP, Antoniego Leischnera, który pochodził z Branic, częste możliwości zajmowania się polską pieśnią kościelną. Przy swoim powołaniu na stanowisko organisty Gillar uchodził już za znawcę. Niedługo po jego powołaniu na organistę przedstawiciele kościoła i koledzy organiści prosili go, żeby zajął się wydaniem nowego śpiewnika dla ludności polskiej. Duża część ludności na Górnym Śląsku była polskojęzyczną. Dla nich odprawiano w kościele NMP w Bytomiu nabożeństwa w języku polskim, ale brak było śpiewników i towarzyszeń organowych dla różnych okazji, a stary śpiewnik pochodzący z roku 1854 nie był wtenczas dostępny. Praca nad śpiewnikiem odpowiadała interesom Gillara w dziedzinie muzyki. Już w roku 1895 wraz ze swoim kolegą organistą z kościoła Św.