U-537 płynął w tym czasie zygzakując z prędkością 12 węzłów, jednakże manewry niemieckiego okrętu miały regularny wzór, co pozwoliło komandorowi Stevensowi na przeprowadzenie prostego ataku podwodnego. „Flounder” był wyposażony w kilka elektrycznych torped Mark 18, które niedawno wprowadzono do służby. Uznając, że właściwości nowych - niepozostawiających śladu torowego – torped będą przydatne do ataku w świetle dnia, kmdr Stevens obrócił okręt, gdyż wszystkie torpedy tego typu były załadowane w rufowych wyrzutniach torpedowych. Amerykański okręt z odległości 1000 metrów wystrzelił w kierunku zbyt regularnie zygzakującego U-Boota salwę czterech torped. Co najmniej jedna z nich trafiła zatapiając U-537 wraz z całą, 58-osobową załogą. Obawiając się ataku japońskiego lotnictwa kmdr. Stevens zanurzył okręt głębiej. Pięć, a następnie dziesięć minut później na amerykańskim okręcie usłyszano kolejne eksplozje; operator sonaru rozpoznał je jako detonacje wewnątrz tonącego okrętu podwodnego.
U-537 był drugim – po U-168 – niemieckim U-Bootem zatopionym w tym regionie;