Teoria poznania Istnieją trzy przedmioty myśli: rzeczy niemające realnego istnienia np. stworzenia mityczne, jak kozłojeleń, które stwarza myśl; rzeczy mające istnienie ale wątpliwe, jak antypody, o których nie wiadomo czy istnieją czy nie oraz rzeczy istniejące w sposób niewątpliwy, jak człowiek czy koń; wreszcie byty, jak Bóg, dostępne tylko dla umysłu. Poznanie od rzeczy poznawalnych zmysłowo podąża ku niematerialnym formom, a kończy się na absolutnie niematerialnym bożym bycie. O ile Boga nie poznajemy bezpośrednio, to przez dzieła przyrody, jako Jego stworzenia, możemy rozpoznać Go jako ich Twórcę. Aby dojść do poznania Boga konieczne jest poznanie najpierw abstrakcyjnych form i symboli, przygotowujących umysł do poznania absolutnie niematerialnego bytu Boga.
Bóg jest nieśmiertelnym i bezcielesnym Wyższym Bytem, znajdującym się wewnątrz czasu i przestrzeni, Pierwszym Poruszycielem, niezmienną Przyczyną wszelkiego ruchu. Poznanie Go jest głównym zadaniem filozofii. Dawid nie podziela neoplatońskiego poglądu o całkowitej niepoznawalności Boga, lecz idąc za tendencjami perypatetyckimi szkoły aleksandryjskiej uznaje Boga za konieczny cel poznania.